Düğünçiçeği, Hahnenfuss, Ranunculus acris

Diğer Adları:
Düğünçiçeği, Hahnenfuss, Ranunculus acris
Turnaayağı
Kurbağaotu
Giritlalesi
Sütlüce otu
Acı Düğünçiçeği

Familyası:
Düğüçiçeğigillerden, Hahnenfussgewaechse, Ranunculaceae

Drugları:
Düğünçiçeği otu; Ranunculi acris herba
Düğünçiçeği otunun homeopati’de tentürü yapılır ve kesinlikle çayı içilmez, zira zehirlidir.

Giriş:
Düğünçiçeğinin bilinen 1200 türü mevcut olup çok geniş bir familyaya sahiptir. Düğünçiçeğinin alt grubunda ise 300 çeşit türü bulunur ve bunlardan sadece üç çeşidi tentür ve natürel ilaç yapımında kullanılır. Bunları acı düğünçiçeği (ranunculus acris), yumru düğünçiçeği (r. Bulbosus) ve üçüncü olarak ta bataklık düğünçiçeği (r. Sceleratus) olup bu üç türde aynı şekilde kullanılır.

Botanik:
Avrupa’nın ve Asya’nın ılıman bölgelerinde ve genellikle çimen-liklerde ve ışıklı ormanlarda oldukça sık yetişir. Kökleri bir küre şeklinde ana kök ve ondan çıkan saçak şeklindeki yan köklerden oluşur. Gövde dikine ve çatalı, içi boş gövde ve hafif tüylüdür. Alttaki rozet yaprakları uzun saplı 5-7parçalı el şeklinde uçları sivri kenarları derin dişli olup, gövde yaprakları sapsız üç parçalı her parça 3-5loplu ve en yukarıdaki yaprakları daha küçük olup üç parçalı mızrak şeklinde kenarları bütün ve koyu yeşil renklidir. Çiçekleri 2-3cm çapında beş adet koyu sarı renkli, ters yumurta şeklindeki taç yaprakları ve göbekte döllenme tozluğundan Devamini oku

Dut, Maulbeere, Morus nigra

Diğer Adları:
Dut, Maulbeere, Morus nigra
Karadut Schwarze Maulbeere

Familyası:
Dutgillerden, Maulbeergewaechse, Moraceae

Drugları:
Karadut meyvesi: Mori nigra fructus
Karadut yaprağı: Mori nigra folium
Karadut kabuğu: Mori nigra radix cortex

Dutun yaprak ve kök kabuklarının çayı, meyvelerinin ise reçel ve şurubu yapılır veya kurutularak kurusu ya da taze olarak yenir.

Botanik:
Vatanı Türkistan olan dut batıda İran, Irak, Türkiye, Akdeniz ülkeleri, Avrupa’ya ve doğuda Çin’e kadar çok geniş bir alana yayılmıştır. Dutun karadut (morus nigra) ve beyaz dut (morus alba) dışında ayrıca Hint dutu veya noni (morinda citrifolia) olarak bilinen bir dut daha vardır ki familya olarak kökboyagiller ailesine aittir. Bizi burada ilgilendiren bu üç tür olup kısaca her birini inceleyeceğiz. Karadut genellikle 4-7metre boyunda küçük bir ağaçtır, beyaz dut ise 10-30metre boyunda oldukça iri bir ağaçtır. Karadutun yaprakları kalp şeklinde ucu hafif sivri, kenarları kertikli, üst yüzeyi parlak ve koyu alt yüzeyi mat, ortadan başa kadar ana bir damar ve ondan sağa sola ayrılan yan damarlardan oluşur. Dişi çiçekleri yumurta şeklinde oturmuş vaziyette ve oldukça küçük iken erkek çiçekleri eliptik bir şekilde olup topluca bir arada başak görünümü verir. Meyveleri önce yeşil sonra beyazımsı yeşil sonra pembe ve sonra kırmızımsı ve de en sonunda morumsu bir renk Devamini oku

Dövülmüşavratotu, Schmerwurz, Tamus communis

Diğer Adları:
Dövülmüş avrat otu, Schmerwurz, Tamus communis
Acı ot
Kara asama
Acı kök
Sinsan
Ateş kök

Familyası:
Dövülmüşavratotugillerden, Schmerwurzgewaechse

Drugları:
Dövülmüş avrat otu kökü; Tami communisrhizoma
Dövülmüş avrat otunun kökleri Homeopati’de tentür yapımında kullanılır ve zehirli olması nedeni ile çayı içilmez.

Botanik:
Vatanı güneydoğu Avrupa yani Macaristan, Romanya, Türkiye ve Rusya olup günümüzde güneybatı Avrupa ile kuzey Afrika’da da yetişmektedir. Boyu 1,5-3m’yi bulan sarmaşık çok yıllık bir bitkidir. Yaprakları değişken sıra ile dizilmiş olup kalp şeklindedir. Yapraklarının üst yüzeyi parlak yeşil, kenarları bütün, üzeri derin damarlı ve uzun saplıdır. Çiçekleri yeşilimsi beyaz veya sarımsı yeşil renkte, oldukça küçük iki evli ve yaprak sapının dibinde meydana gelir. Meyveleri 1cm çapında önce yeşil sonra sarımtırak olgunlaşınca kan kırmızısı renkte, yuvarlak küre şeklinde, vişne büyüklüğünde ve 3-6 tanesi bir arada bulunur. Bu bitliye dövülmüş avrat otu denmesinin nedeni birleşimindeki Kalsiyumoksalat’ın deriye batması nedeniyle meydana gelen tahriş sonucu kızarıklık sonra morarma hasıl olur. Kalsiyumoksalat kristalleri iğne şeklinde olup batıcı bir özeliğe sahiptir. Bilhassa dövülmüş avrat kökü eldivensiz tutulduğunda veya vücudun herhangi bir yerine sürüldüğünde dövülmüş kadınlardaki morartıya benzer bir Devamini oku

Dermanotu, Sanikel, Sanicula europaea

Diğer Adları:
Dermanotu, Sanikel, Sanicula europaea
Deve kulağıotu
Sanikel
Yara otu
Şifa otu
Avrupa sanikeli

Familyası:
Maydanozgillerden, Doldengewaechse, Apiaceae (Umbelliferae)

Drugları:
Derman otu: Saniculae herba
Derman otunun tamamı çay ve natürel ilaç yapımında kullanılsa da, kökleri çok nadir kullanılır.

Giriş:
Maydanozgillerin bir alt grubu olan saniculagillerin alt grubu olup bu grupta takriben 40 bitki vardır ve en önemlisi Avrupa sanikeli: Sanicula europaea’yı sayabiliriz. Sanicula Latince şifa veren <sanare> kelimesinden türemiştir. Türkçe yaraları iyileştirdiği için yara otu, birçok hastalığa karşı kullanıldığından derman otu, şifa otu yaprakları deve kulağına benzediğinden deve kulağı otu diye de anılır. İlk defa Hildegard von Bingen tarafından M.S 1100 yıllarında adı zikredilen ve yaraları iyileştirici olarak kullanılan bitki günümüzde modern klinik araştırmaların yapılmasını beklemektedir.

Botanik:
Derman otu 20-60cm boyunda çok yıllık bir bitki olup dikine yükselen ve çatallaşan bir bitkidir. Alt yaprakları uzun saplı 3-5 derin loplu, her lopta yine üç loptan oluşur. Alt yaprakları 4-12cm uzun¬luğunda 10-15cm eninde koyu yeşil renkli ve kenarları hafif kertiklidir. Üstelik yaprakları ise gövdeye oturmuş olup oldukça küçük, üç parçadan meydana gelir ve her biri mızrak şeklinde olup kenarları kertiklidir. Çiçekleri uzunca sap üzerinde topluca bir arada 4-5 şemsiyecik de-metlerinden oluşur. Her şemsiyecikte 6-10 çiçek Devamini oku

Dereotu, Dill, Anethum graveolens

Diğer Adları:
Dereotu Dill Anethum graveolens
Tere otu
Durak otu
Duvak otu

Familyası:
Maydanozgillerden, Doldengewaechse, Apiaceae

Drugları:
Dereotu: Anethi herba
Dereotu meyvesi: Anethi fructus
Dereotu eter yağı: Anethi aetheroleum

Dereotu taze olarak yenir, salata ve yemeklere katılır, tohumları baharat olarak ve de eter yağı çıkarılarak natürel ilaç ve aroma tedavisinde kul-lanılır.

Giriş:
Bazı uzmanlara göre vatanı ön Asya, yani Türkiye ve çevresi, bazılarına göre doğu Akdeniz havzası olan tere otu önce Eski Mısırlılar, sonra Yunan ve Romalılar tarafından kullanılmıştır. Mısırlılar medeniyeti Sümerler’den, yani Türkler’den almıştır. Bütün medeniyetlerin kaynağı Sümerler yani Türkler dayanır. Günümüzde hemen hemen Avrupa’nın tamamı, ABD, güney Afrika ve Çin’de yetiştirilmekte ve de kullanılmaktadır.

Botanik:
Boyu 50-120cm, çok az çatallaşır, gövdenin içi boş, dış yüzeyi yuvarlak ve üzeri yer yer beyaz çizgilidir. Yaprakları 2-3 defa kanatlanmış, ince iplik şeklinde yeşil renkli, sapları gövdeden yaprağa kadar olan kısmı oluk gibi olup sonra tekrar yuvarlak bir hal alır. Çiçekleri oldukça küçük sarı renkte, çan şeklinde olup, bir şemsiyecikte 15-25 adet bulunur ve 20-30 şemsiyecikten bir şemsiye şeklindeki çiçek demeti meydana gelir. Dereotunun tohumları bir çift birbirine yapışık yetiş¬tiğinden bir yüzü basıkça, yumurta şeklinde, orta kısmı koyu ve kenarları açık kahve renkli 2-4mm büyüklüğünde, Devamini oku