Bu Kaktüs diğerlerinden farklı olarak yaprakları dilşeklinde 30-50sm uzunlugunda 15-30sm genişliğinde 3-6sm kalınlığında, üzeri tikenli ve mavisimsiyesil veya koyuyesilrenklidir. Çicekleri pempemsi, lila veya açık kırmızı renkte taçyaprakları dilşeklindedir.

Meyveleri olğunlaşınca limon büyüklüğünde 75-125g ağırlığında üzeri benekli ve hafif tikenlidir. Kabuğu soyarak içinden çok çekirdekli, etli ve çesitli renkte olabilir. Üst üste biten yapraklarınen alttaki yaprakları zamanla Agaçın gövdesine dönüşür ve boyu 5 metre kadar ulaşır.

Dr. İsrael Levinin Soroka Medical Center`de idrarzafiyeti üzerine en alttaki yaprakları zamanla Agaçın gövdesine dönüşür ve boyu 5 metre kadar ulaşır. Dr. İsrael Levinin Soroka Medical Center`de idrarzafiyeti üzerine yaptığı araştırmalarda hastaların Kaktüsinciri ekstresinden elde edilen kapsülerle %80 aranında iyileşme görülmüştür. Devamini oku

Diğer Adları:
İncir, Feige, Ficus carica
Yemiş
Ballıdarı
Bardacık

Familyası:
Dutgillerden, Maulbeerbaumgewaechse, Moraceae

Drugları:
İncir meyvesi; Caricae fructus
İncir sütü: Caricae lacteus
İncir meyvesi taze veya kurutulmuş olarak yenir ve de natürel ilaç ya-pımında kullanılır. İnce dallarının kesilmesi ile elde edilen sütü haricen kullanılır.

Giriş:
Vatanının Türkiye olduğu tahmin edilen incir zamanla önce Ak¬deniz ülkeleri ve Hindistan’a sonrada ılıman iklimin hâkim olduğu hemen her yerde yayılmıştır ve hatta Almanya gibi soğuk sayılabilecek ülkelerde dahi yetiştirilmektedir. İncirin Türkiye’de genellikle iki alttürü yetişir.
a) Sultan inciri; Ficus carica var. grasse, bu tür soluk sarı renkli olup genellikle kurutularak pazarlanır.

b) Kavak inciri; Ficus carica var. violette, bu tür morumsu siyah renkte olup genellikle taze olarak tüketilir.

Botanik:
İncir ağacı veya çalısı diyebiliriz, zira incir yetiştiği yöreye göre 3-10m büyüklüğünde bazen bir ağaç, bazen de bir çalı görünümünde olabilir ve hatta Paşaelin’de (balkanlar) 20m boyunu bulabilir. Yaprakları 3-5loplu, ortadaki lop diğerlerine göre büyükçe, kenarları kertikli, üst yüzeyi koyu, alt yüzeyi grimsi renkte, 10-20cm büyüklüğünde 7-15cm eninde, uzun saplı ve değişken sıra ile Devamini oku

Diğer Adları:
İgnatiya, Ignatia, Strychnos ignatii BERGİUS
İgnat fasulyesi Ignatusbohne Syn: Ignatia amara

Familyası:
Logangillerden, Logangewâchse, Loganiacea

Drugları:
İgnatiya tohumu; Strychnos ignatii semen
İgnatiya tentür ve natürel ilaç yapımında kullanılır. Fakat asla çayı içil¬mez çünkü çok zehirlidir.

Giriş:
İgnatiya Loganiagillerin bir alt grubu olan Strchnosgillerden olup bu gruba takriben 200 bitki dahildir ve bunlardan sadece üçü tentür yapımında kullanılır. Bunların başında İgnatiya; strychnos ignatii, Kar-gabüken; Strychnos nux-vomica ve Kurare; Strychnos castelnaei WEDD’yı sayabiliriz. Bu bitkilerin özelikleri ve kullanma şekilleri farklı olduğundan ayrı ayrı inceleyeceğiz.

Botanik:
Boyu 30m, kalınlığı 15cm’i bulabilen bir sarmaşık olup çev-resindeki ağaçlara ve duvarlara kanca şeklindeki tutacaklarla tutunarak sarılır ve yükselir. Yaprakları 15-25cm uzunluğunda, 10-15cm geniş¬liğin-de, yumurta veya eliptik şekilde, uçlara doğru sivri, kenarları bütün, kar-şılıklı, çok kısa saplı, üst kısmı düz, parlak koyu yeşil ve alt yüzeyi açık yeşil renklidir. Çiçekleri çok küçük ve salkım şemsiye şeklinde topluca bir arada, kupa yaprakları 5 parça ve taç yaprakları borucuk şeklinde ve yeşil renklidir. Meyveleri limon büyüklüğünde, takriben 10-13cm çapında, dış kabuğu narin ve portakal sarısı renkte, içinde takriben 40 civarında 2-3cm uzunluğunda 1-2cm genişliğinde, köşeli veya fasulye şeklinde, tüylü, kemik gibi sert, esmer veya kahve Devamini oku

Diğer Adları:
İnci çiçeği, Maiglöckchen, Convallaria majalis L.
Mayıs çiçeği
Mayıs çanı
Müge

Familyası:
İnciçiçeğigillerden, Maiglöckchengewâchse, Convallariaceae

Drugları:
İnci otu; Convallariae herba
İnci çiçeğinin yaprakları ve çiçekleri tentür ve natürel ilaç yapımında kullanılır. Meyveleri ve kökleri ise çok nadir kullanılır çünkü meyveleri daha da zehirlidir.

Giriş:
Eskiden Zambakgiller ailesinden sayılan İnci çiçeği bazı özel¬lik¬lerinin farklı olması nedeniyle İnciçiçeğigiller diye ayrı bir grupta toplanmışlardır. İnciçiçeğigiller sadece üç alt türden ibarettir.
a) İnci çiçeği; Convallana majalis
b) Dağ İnci çiçeği; C.montana
c) Japon İnci çiçeği; C.keiskei’den ibarettir. Burada daha yaygın olarak yetişen inci çiçeğini ele alacağız. Çünkü diğerlerine rastlamak pek mümkün değildir.

Botanik:
Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika’nın ılıman bölgelerinde, Tür-kiye’de ise Marmara ve Karadeniz bölgesinde diğer bölgelerde de dağlarda, seyrek ormanlarda, nemli ve sıcak topraklarda topluca kümeler ha¬lin-de yetişir. Köklerinin çevreye yayılması nedeni ile kısa zamanda bulunduğu yerde kümeler oluşturur. Yaprakları iki adet geniş mızrak veya oval şekilde, 10-20cm uzunluğunda, 5-10cm genişliğinde, uca doğru hafif sivrice, kenarları bütün, hafif dalgalı, kenarları kalkık, koyu yeşil renkte ve Devamini oku

Diğer Adları:
İpeka, Brechwurzel, Cephaelis ipecacuanha (BROT.) A.RICH.
Altın kök Syn: Uragoga ipecacuanha (WILLD)BAILL.
Kusma kökü
Bulantı kökü

Familyası:
Kökboyagillerden, Rötegewâchse, Rubiaceae

Drugları:
İpeka kökü; Ipecacuanhae radix
İpeka kökü tentür ve natürel ilaç yapımında kullanılır fakat çok zehirli olması nedeni ile çayı içilmez.

Giriş:
İpeka kökboyanın alt grubu olan Cephaelisgillerdendir ve bunlarda takriben 200 civarında türe sahiptir. Tıbbi maksatla kullanılan RİO (Brezilya), Panama, Nikeragua ve Costa Riko gibi yetiştiği ülkeleye göre o ülkenin adı ile anılan türler mevcuttur. Rio İpekası Alkaloit türevlerinden Emetin’i %50-75 oranında içerirken Panama ve diğer İpeka türleri Alkaloitlerden Cephaelin’i %30-50 içerirler. Bu nedenle Rio İpekası diğer türlere tercih edilir ve eskiden Panama ve diğer Orta Ame¬rika ülkelerinde yetişen İpeka benzeri başka bir ağaç; Chephaelis acuminata (BERT.) KARST.’den elde edildiği iddia edilmekteydi. Fakat yapılan son araş-tırmalarında bu türlerinde bu Chephaelis ipecacuanha’dan elde edildiği tespit edilmiştir. Bu Alkaloit farklılığı bitkinin başak iklim ve toprakta yetişmesinden ileri gelmektedir. İpeka kökü ve tozu ilk defa 1672 yılında Avrupa’ya gelmiştir ve de dizanteriye (kanlı ishal) karşı kullanılması ile meşhur olmuştur.

Botanik:
İpeka 20-40cm boyunda küçük bir çalı görünümünde, ekva¬torda yetişen bir tropik iklim bitkisi olması nedeni ile sürekli yeşildir. Çiçekleri oldukça küçük, Devamini oku